Architect van culturele systemen
Het ontwerpen van bestuursstructuren voor een digitale samenleving.
Ik ben actief op het snijvlak van cultuur, technologie en strategie. Als directeur en bestuurder houd ik niet alleen toezicht op projecten; ik ontwikkel de systemen die culturele organisaties in staat stellen te floreren in een postdigitale realiteit.
Mijn aanpak is gebaseerd op de overtuiging dat Digital = Governance. In een tijdperk waarin algoritmen onze werkelijkheid vormgeven en data onze financiering bepalen, is de technische infrastructuur van een culturele instelling net zo politiek als haar artistieke programma.
Momenteel ben ik directeur bij Emoves en niet-uitvoerend bestuurder bij Meneer Rick, waarbij ik me richt op de 'Full Stack Culture' van de Brainport-regio. Mijn bestuursportefeuille omvat onder meer een zetel in de Raad van Toezicht bij Het Cultuurfonds, waar ik ervoor zorg dat de culturele strategie wordt ondersteund door gedegen toezicht. Mijn werk transformeert initiatieven van tijdelijke projecten naar structurele perspectieven, zodat het creatieve ecosysteem niet alleen een speeltuin voor innovatie is, maar een duurzame infrastructuur voor professionele groei.
Mijn huidige werk
Het Fundament
Van responsieve omgevingen naar systemisch bestuur.
Mijn loopbaan wordt gekenmerkt door een zoektocht naar systemen die nog niet bestonden. Ik ben oorspronkelijk vanuit Portugal naar Nederland verhuisd om promotieonderzoek te doen aan de TU Eindhoven, juist omdat het vakgebied Responsive Environments in mijn thuisland op dat moment vrijwel onbekend was. Die vroege toewijding aan het verkennen van de grenzen van de technologische cultuur heeft elke stap sindsdien bepaald.
Onderzoek als Praktijk
Deze academische strengheid vormde de basis voor mijn strategische werk. Als oprichter en hoofddocent van het kenniscentrum Creatieve Economie (Fontys Hogeschool) gaf ik leiding aan de onderzoeksserie Our Brave New World. We beschouwden grote festivals als STRP en IMPAKT niet als louter evenementen, maar als levende laboratoria (“Festivals as Labs”). Hier onderzochten we de wrijving tussen samenleving en technologie, waarbij we ons verdiepten in “Speculative Interfaces” en de ethiek van automatisering, terwijl de sector deze concepten nog als sciencefiction beschouwde.
De vroege centauren
Lang voordat AI een alomtegenwoordig hulpmiddel werd, deed ik onderzoek naar de ‘journalist-machine-centaur’ – de symbiotische relatie tussen menselijke creativiteit en algoritmische efficiëntie. Mijn onderzoek naar geautomatiseerde journalistiek leverde praktische prototypes op, zoals ‘PASS’ (voetbalverslaggeving) en ‘Charlotte’ (interviewbot). Dit waren geen pogingen om menselijke arbeid te vervangen, maar om deze te versterken – zodat professionals tijd overhouden voor diepgaand onderzoek.
Marketing als ontwerp
In samenwerking met Eveline van Zeeland (Marketing Design, 2019) heb ik aangetoond dat marketing niet louter analytisch is, maar een ontwerpopdracht. We stelden dat 1+1=3 is: wanneer je de analytische nauwkeurigheid van marketing combineert met de probleemoplossende mentaliteit van design, creëer je waarde die groter is dan de som der delen.
"Door mensen met verschillende achtergronden samen te brengen, worden creativiteit en innovatie inclusief. Die inclusiviteit verbindt design met mensen en maakt van design een maatschappelijke aangelegenheid."
De visie van de architect:
Sinds ik in 2005 bij Responsive Environments ben gaan werken, is mijn carrière een voortdurende verkenning geweest van de manier waarop ruimtes – fysieke, digitale en organisatorische – reageren op menselijk gedrag. Tegenwoordig pas ik die architectonische denkwijze toe op de culturele sector zelf. Of het nu gaat om het waarborgen van de inzetbaarheid van kunstenaars door een verschuiving naar ‘Perspective Logic’ of om het ontwerpen van het digitale bestuurskader van een stichting, het doel blijft hetzelfde: systemen bouwen die robuust, transparant en inherent menselijk zijn.
